بخش خصوصی قربانی بدهی وزارت نیرو

میزان بدهی وزارت نیرو به مرز ۷۰ هزار میلیارد تومان رسیده که از این رقم، بیش از ۶۰ هزار میلیارد تومان مطالبات شامل شرکت‌های عضو سندیکای صنعت برق و تولیدکنندگان انرژی برق است.در همین حال نپرداختن این مطالبات، بقای کسب و کارهای این بخش را به خطر انداخته و اگر دولت و وزارت نیرو پرداخت مطالبات این بخش را در اولویت قرار ندهند په بسا هزاران نفر در معرض بیکار قرار می گیرند و بسیاری از شرکت های تولیدی برق ورشکسته خواهند شد.

به گزارش پایگاه خبری شاخص اقتصاد، موفقیت های صنعت برق ایران طی چهار دهه پس از انقلاب و دستیابی به دانش فنی ساخت و احداث تأسیسات تولید، انتقال و توزیع برق، بدون اتکا به شرکت‌های خارجی و کسب رتبه اول صادرات “خدمات فنی و مهندسی” طی این مدت بر کسی پوشیده نیست، اما نکته اینجاست که با وجود این موفقیت ها چرا صنعت برق همچنان دچار مشکل در پرداخت بدهی ها، نوسانات و کمبود برق کارخانه ها و از همه مهمتر ضرورت اجرای طرح خاموشی برای صنایع است؟

بی‌تدبیری و بی برنامگی مسئولان صنعت برق طی سنوات گذشته، اقتصاد کشور را به قهقرا برده تا جایی که بدهی های دولت به تولید کنندگان برق روز به روز افزون و افزون تر می شود، سوال اینجاست که با وجود عبور از مشکلات و خودکفایی در این صنعت چرا در این بخش مهم اقتصادی شاهد بدهی و سوء مدیریت ها هستیم؟

اگر پرداخت ها به موقع انجام و یا اگر تامین اعتبار و مجوزها به صورت قانونی دنبال می شد و سرمایه گذاری در ایجاد زیرساخت ها صورت می گرفت، چه بسا امروز شاهد اما و اگرهای مسئولان در این بخش نبودیم.برخی سوء مدیریت ها و بحران های اقتصادی کنونی چه از جانب دشمنان خارجی و چه ناشی از مشکلات داخلی باعث شده تا زیان شرکت های تولید کننده برق افزون شود و آنان را دچار مشکل و رکود در تولید و دولتمردان را دچار سردرگمی نماید.

 

افزایش بدهی وزارت نیرو به تولیدکنندگان برق

 

رئیس هیات مدیره سندیکای صنعت برق در همین زمینه می گوید: میزان بدهی وزارت نیرو به مرز ۷۰ هزار میلیارد تومان رسیده که از این رقم، بیش از ۶۰ هزار میلیارد تومان مطالبات معوق زنجیره تأمین صنعت برق شامل شرکت‌های عضو سندیکای صنعت برق و تولیدکنندگان انرژی برق است. باقری افزود: بیش از یک دهه است که رشد این بخش زیربنایی و استراتژیک، بدلیل ساختار ناکارآمد اقتصاد و مالی آن، متناسب با نیازهای توسعه‌ای کشور محقق نشده و چندین سال است که در فصل گرما با تشدید میزان مصرف برق مشترکان، دسترسی به برق پایدار برای بخش‌های مولد اقتصادی و صنعتی کشور با مشکل مواجه شده و در مواقعی نیز خاموشی‌های اجباری رخ داده است که موجب نارضایتی بخش‌هایی از جامعه شده است.

باقری با بیان اینکه “بنابر گزارش آژانس بین‌المللی انرژی بیشترین میزان یارانه انرژی که در سال ۲۰۱۹ به مصرف‌کنندگان داده شده متعلق به صنعت برق ایران بوده است”، گفت: این یارانه به صورت غیرمستقیم از طریق تعرفه‌های برق دولتی که کمتر از قیمت تمام شده است، تخصیص می‌یابد و از پیامدهای زیانبار این نظام ناکارآمد اقتصادی، جدا از آنکه رشد این بخش را محدود ساخته و تحقق اهداف برنامه ششم توسعه اقتصادی کشور را ناممکن کرده است، اتلاف بالای برق در بخش مصرف بدلیل بکارگیری تجهیزات با بازدهی کم و بی‌توجهی به شدت مصرف بدون درنظر داشتن هزینه‌های آن بوده است.

وی ادامه داد: این سیاست نادرست که موجب تضییع منابع کشور می‌شد، با روی کار آمدن دولت سیزدهم تا حدی متوقف شده و فرآیند اصلاح سیاست‌های صنعت برق و انرژی در سه محور اصلی “اصلاح نظام مالی و اقتصادی”، “بهینه‌سازی مصرف و کاهش تلفات” و “متنوع‌سازی سبد انرژی برق و توسعه تجدیدپذیرها” در دستور کار وزارت نیرو است.

رئیس هیات مدیره سندیکای صنعت برق خاطرنشان کرد: اعمال سیاست‌های مدیریت تقاضای برق اگرچه به عنوان تنها راه حل شرایط بحرانی کنونی برق برای اجتناب از خاموشی‌های پیش‌بینی نشده و مکرر، قابل پذیرش بوده، اما بدلیل تحمیل هزینه کسری حداقل ۱۰ هزار مگاوات به بخش‌های مولد و نصعتی کشور که موجب کاستن نرخ رشد اقتصادی و تورم در آینده خواهد شد، نمی‌تواند ادامه یابد؛ از این رو انتظار می‌رود دولت و وزارت نیرو توسعه زیرساخت‌های تولید و شبکه برق را برای پیشگیری از بحران کمبود برق در سال‌های آتی در اولویت اصلی برنامه‌های خود قرار دهد.

وی افزود: بورس انرژی یه‌عنوان یک نهاد مستقل نظام عرضه و تقاضای بازار باید تقویت شود به نحوی‌که بتواند به‌عنوان سازوکار اصلی کشف قیمت‌های تعادی برق، ایفای نقش کند؛ برای این منظور لازم است قیمت‌گذاری برق از نهادهای غیررقابتی مانند هیئت تنظیم بازار به تدریج به سمت نهادهای رقابتی بورس انرژی منتقل شود و نقش هیئت تنظیم بازار از قیمت‌گذاری با اتکا به محاسباتی که عملا نتیجه آن از قبل مهلوم است، با کشل گیری نهاد مستقل تنظیم مقررات بخش برق، به سمت حل تعارضات در بازارهای رقابتی و رفع نقص‌های بازار تغییر یابد.

باقری با بیان اینکه “به‌منظور کارآمدسازی نظام عرضه و تقاضای بازارهای برق، انحصارزدایی از تجارت برق در همه بازارها اعم از بازارهای صادراتی، بازارهای خرده‌فروشی و بازار بهینه سازی باید دستور کار وزارت نیرو قرار گیرد”، گفت: بایستی شرکت‌های دولتی از عرصه تجارت برق خارج شده و مطابق اسناد بالادستی ماموریت آن‌ها، محدود به توسعه و نگهداری از زیرساخت‌های برق شود.

وی ادامه داد: مشارکت بخش‌خصوصی در توسعه صنعت برق نیازمند سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت است که بدون رفع و کاهش ریسک‌های بازگشت سرمایه برای سرمایه‌گذاران، محقق نمی‌شود؛ با توجه به بدهی انباشته شرکـ‌های وزارت نیرو که موجب امتناع سرمایه‌گذاران برای ورود به این صنعت شده، انتظار می‌رود که اولا سیاست تسویه بدهی‌های شرکت‌های تابعه در اولویت قرار گیرد، ثانیا سازوکارهای مناسب برای پوشش ریسک و اطمینان بخشی سرمایه‌گذاران از اجرای تعهدات شرکت‌های دولتی وزارت نیرو فراهم شود.

رئیس هیات مدیره سندیکای صنعت برق تصریح کرد: میزان بدهی وزارت نیرو به مرز ۷۰ هزار میلیارد تومان رسیده که از این رقم، بیش از ۶۰ هزار میلیارد تومان مطالبات معوق زنجیره تأمین صنعت برق شامل شرکت‌های عضو سندیکای صنعت برق و تولیدکنندگان انرژی برق است.

وی افزود: عدم پرداخت این مطالبات، بقای کسب و کارهای این بخش را به خطر انداخته و لازم است که دولت و وزارت نیرو پرداخت مطالبات این بخش را در اولویت قرار داده و متناسب با حجم مطالبات و با استفاده از ظرفیت‌های بازارهای مالی و منابع داخلی، نسبت به تسویه بدهی‌های خود اقدام فوری کند.

رئیس هیئت مدیره سندیکای صنعت برق قراردادهای یک‌طرفه و غیرمنصفانه را مشکل دیگری در راه فعالیت شرکت‌های خصوصی نصعت برق دانست و گفت: بدلیل این‌گونه قراردادها، شرکت‌های پیمانکاری و ماوره‌ای نیرو تمامی زیان‌های ناشی از افزایش هزینه‌های نهاده‌ها را متقبل می شوند و ادامه این وضعیت موجب از بین رفتن ظرفیت‌های مهندسی کشور می‌شود که طی چهاردهه ایجاد شده‌اند.

 

فرصت سوزی در صنعت برق

 

مهندس علیرضا روغنی از اعضای هیات مدیره سندیکای برق پیشتر در گفت و گو با پایگاه خبری شاخص اقتصاد گفت: ما در صنعت برق در سالیان گذشته به دلیل سوء مدیریت و تخصصی برخورد نکردن با این صنعت، فرصت سوزی کردیم و این شرایط منجر به وضعیت کنونی در کمبود برق کشور شده است.
وی گفت: صنعت برق از گروه کالایی درجه یک بواسطه آنچه که شرایط موجود نامیده می شود، جزو گروه کالایی درجه ۲ و ۳ رفته که یکی از معضلات کنونی ما در این صنعت است، چرا که این کالا نیز مانند مایحتاج ضروری مردم باید در سبد کالایی آنها دیده شود.
مهندس روغنی همچنین تاکید کرد: ما امروز نیازمند تکنولوژی روز دنیا هستیم تا بعد از توانمندی در این صنعت بتوانیم به خودکفایی برسیم.
مدیرعامل شرکت تجهیزت برق و سیالات فولاد در خاتمه تاکید کرد: دولت باید ارتباط و تعامل با دنیا را برای خروج از بن بست موجود در صنعت برق و دیگر صنایع سرلوحه کار خودش قرار دهد تا صنایع بتوانند روی پای خودشان بایستند.

بدهی ۶۰ هزار میلیاردی وزارت نیرو به اعضای سندیکا

نشست خبری سندیکای صنعت برق ایران روز دوشنبه ۳ مرداد ماه با حضور پیام باقری، جعفر جولا و مهدی مسائلی رئیس، نایب رئیس و دبیر سندیکا و اصحاب رسانه در محل خانه تشکل‌های اتاق بازرگانی تهران برگزار شد.

بدهی ۶۰ هزار میلیاردی وزارت نیرو به اعضای سندیکا

پیام باقری، رئیس هیات مدیره سندیکا در این نشست خبری در پاسخ به سوال یکی از خبرنگاران اظهار داشت: آخرین آماری که دولتی‌ها و مسئولان وزارت اعلام کرده‌اند، بدهی انباشته در مجموع بالغ بر ۷۰ هزار میلیارد تومان است. ما در سندیکای برق، بیش از۶۰ هزار میلیارد تومان از وزارت نیرو و شرکت‌های تابع آن، مطالبه داریم. بدهی‌های وزارت نیرو به طور مستمر در حال خلق شدن است. بنابراین، هر سال به همین میزان هم اضافه می‌شود.

وی با اشاره به اینکه تراز مالی صنعت برق منفی است، تصریح کرد: منابع و مصارف صنعت برق تجانسی با هم ندارند. قانون حمایت از صنعت برق نیز برای رفع همین مشکل تدوین شده است. قانونگذار در ماده ۶ قانون حمایت از صنعت برق و تبصره ذیل آن اشاره کرده است که از سال ۹۳ باید اختلاف بین قیمت تمام‌شده و قیمت تکلیفی برق، در بودجه‌های سنواتی محاسبه می‌شد و در اختیار وزارت نیرو قرار می‌گرفت؛ اما چنین نشده و از سال ۹۳ اختلاف میان قیمت تمام شده و قیمت تکلیفی، به مبلغی بالغ بر ۷۰ هزار میلیارد تومان رسیده است. با بررسی‌های بیشتر می‌توانیم دریابیم که تقریبا همین مقدار هم مطالبات وجود دارد.

باقری ادامه داد: همه افرادی که در صنعت برق کار می‌کنند، باید بدانند که در نهایت برق یا به عنوان یک کالا محاسبه قیمتی می‌شود یا یک خدمت. اگر قرار است مانند یک کالا باشد، پس لازم است که مثل هر کالای دیگر قیمت تمام‌شده‌ای داشته باشد و در مکانیزم بورس یا رگولاتور، قیمت‌گذاری شود. اگر هم خدمت است، آثار جبرانی باید طبق همین قوانین مذکور، پرداخت شود. این‌گونه است که اقتصاد برق، اقتصاد واقعی و مردمی می‌شود.

رئیس هیات مدیره سندیکا افزود: برای هر یک از ۱۰مطالبه بخش خصوصی صنعت برق، بند‌های قانونی نیز تعبیه شده و بسیاری از صحبت‌ها و مطالبه‌های ما در این حوزه، بر اساس قوانین کشور است. بخش خصوصی در جلسات مجلس بار‌ها گفته که در کشور ظرفیت‌های قانونی داریم، اما این قوانین در بعد اجرایی دچار مشکل هستند. اگر می‌خواهیم اقتصادی پویا داشته باشیم، باید بخش خصوصی را قوی کنیم و با انتقال مسئولیت‌ها و تصدی‌گری‌ها به اقتصاد مردمی و همچنین کشف قیمت‌ها راه حل‌های واقعی را بیابیم. در این بین نیز نقش دولت باید حاکمیتی، بسترسازی و نظارتی باشد. وقتی بیشترین میزان یارانه انرژی که در جهان و در سال ۲۰۱۹ به مصرف‌کنندگان داده شده، متعلق به صنعت برق ایران بوده که به صورت غیرمستقیم از طریق تعرفه‌های برق دولتی که کمتر از قیمت تمام شده است تخصیص یافته، بخش خصوصی با کدام سازوکار در صنعت برق ورود کند؟

باقری ادامه داد: از پیامد‌های زیانبار نظام کارآمد اقتصادی جدا از اینکه رشد این بخش را محدود ساخته و تحقق اهداف برنامه ششم توسعه اقتصادی کشور را ناممکن کرده، اتلاف بالای برق در بخش مصرف به دلیل به‌کارگیری تجهیزات با بازدهی کم و بی توجهی به شدت مصرف بدون در نظر داشتن هزینه‌های آن بوده است. سیاست‌های مدیریت تقاضای برق، هزینه کسری حداقل ۱۰‌هزار مگاواتی به بخش‌های مولد و صنعتی کشور وارد کرده است.

وی افزود: قانون برنامه ششم توسعه حدود ۳۰ درصد اجرایی شده است. طبق قوانین باید آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌های مختلف تدوین شود. اکنون در ماده هشتم قانون، استفاده از حداکثر توان تولید، پیش‌بینی شده؛ اما هنوز آیین‌نامه‌های مخصوص به این اصل صادر نشده است. درست است که قوانین، مسیر را مشخص می‌کنند؛ اما راهکار‌های آن نامشخص است و همین باعث شده که اجرای آن‌ها این‌چنین به تعویق بیفتد یا اصلا اجرا نشود.

چاره‌ای جز خروج از اقتصاد یارانه‌ای و قیمت‌های تکلیفی نداریم

رئیس هیات‌مدیره سندیکای صنعت برق خاطرنشان کرد: در اقتصاد کلان کشور چاره‌ای جز خروج از اقتصاد یارانه‌ای و قیمت‌های تکلیفی نداریم؛ در غیر‌این‌صورت طبیعتا اوضاع اقتصاد کشور همچون شرایط فعلی باقی می‌ماند. در چهار دهه گذشته اقتصاد دولتی آثار خود را نشان داده و علت ضرر و زیان‌ها نیز چرخه معیوب اقتصاد کشور بوده است.

باقری در عین حال در خصوص تبدیل‌شدن به هاب منطقه نیز عنوان کرد: یکی از محور‌های مطالبات ما، بحث تبدیل کشور به قطب برق منطقه است؛ ما به مجموعه‌ای از فعالیت‌ها می‌اندیشیم و قرار نیست به صورت مقطعی موضوعی را طرح کنیم. مجموعه تصمیمات و اقدامات می‌تواند باعث شود که مشکل برق در کشور رفع شود. امروز نسبت به آنچه مفهوم واقعی و عملیاتی قطب برق منطقه است، عقب مانده‌ایم. به لحاظ شبکه به کشور‌های همسایه وصل هستیم، اما به قطب برق منطقه تبدیل نشده‌ایم. ارتباط داشتن با کشور‌های مختلف در حوزه برق، تنها مقدمه قطب برق منطقه بودن است. باید با شبکه برق منطقه سنکرون باشیم. ما در منطقه جغرافیایی بسیار مناسبی هستیم و این مزیت را بسیاری از کشور‌های مدعی در حوزه برق ندارند. حتما وصل شدن به کشور پرقدرتی مانند روسیه برای ما بسیار پرسود است.

وی ادامه داد: ما هم می‌توانیم هنگام ارتباط با کشور‌هایی مانند روسیه کمبود‌های خود در زمان پیک مصرف برق را رفع کنیم و به سرمایه‌گذاری جدید نیاز نداشته باشیم و از طرفی هم تعریف پروژه‌های جدید می‌تواند باعث شود که اشتغال‌زایی در کشور ما افزایش یابد. انرژی در دنیا محور توسعه است و اگر بتوانیم به قطب برق منطقه تبدیل شویم، اشتغال‌زایی، درآمدزایی، ارزآوری و از همه مهم‌تر، قدرت ایران در زمینه دیپلماتیک افزایش می‌یابد.

ناترازی ۱۰ هزار مگاواتی در برق

رئیس هیئت‌مدیره سندیکای صنعت برق در باره وضعیت ناترازی برق کشور خاطرنشان کرد: برآورد‌ها نشان می‌دهد حداقل ۱۰ هزار مگاوات ناترازی داریم که عدد قابل‌توجهی است. البته همه این ناترازی متعلق به امسال و سال گذشته نیست بلکه از سال‌های قبل وجود داشته که وضعیت نیروگاه‌های برق‌آبی آن را کم یا زیاد می‌کرده است.

وی درخصوص اقدامات سندیکا درباره برنامه هفتم توسعه گفت: سندیکا کار پردامنه و عمیقی درخصوص برنامه هفتم انجام داده و پیشنهاداتی با بازنگری در برنامه ششم توسعه تدوین کرده که امید است موردتوجه مسئولان قرار گیرد.

باقری بر لزوم خروج دولت از تصدی‌گری و واگذاری مسئولیت به بخش خصوصی تأکید کرد و گفت: تصدی‌گری دولت موجب ایجاد رقابت نامتعادل با بخش خصوصی صنعت برق شده و ریسک فعالیت را برای بخش خصوصی افزایش داده است. قوانین کشور تصریح کرده که دولت باید از تصدی‌گری فاصله بگیرد. در قوانین توسعه کشور هم اشاره شده که دولت باید ۱۵ درصد کوچکتر شود، اما در واقعیت دولت در حال بزرگ شدن است.

رئیس هیئت‌مدیره سندیکای صنعت برق با تاکید بر اینکه رسالت سندیکا به عنوان یک تشکل ملی، پیگیری منافع و خواسته‌های اعضای خود است، تصریح کرد: وقتی مسئولان در خلق بدهی دغدغه‌ای ندارند، رقم بدهی آن‌ها روبروز افزایش خواهد یافت. سندیکا پیشنهادات و راهکار‌های خود را که کاملا جنبه عملیاتی شدن دارند، به وزارت نیرو و توانیر ارائه داده است که اگر مورد توجه قرار نگیرد رقم بدهی به بخش خصوص افزایش خواهد یافت.

اقتصاد معیوب؛ ابرچالش صنعت برق

جعفر جولا، نایب‌رئیس هیات‌مدیره سندیکای برق در ادامه در پاسخ به این سوال که دولت سرمایه لازم برای سرمایه‌گذاری در صنعت برق را ندارد و بخش‌خصوصی هم قصد ندارد در این عرصه ورود کند، عنوان کرد: مجموعه سیاست‌ها در کنار هم می‌تواند پاسخگوی شرایط فعلی باشد، باید مدیریت مصرف داشته باشیم و در کنار آن به دنبال افزایش توان تولید برق باشیم. مدیریت مصرف دیگر جوابگو نیست و در اسناد هم برافزایش توان تولیدی برق اشاره شده است و باید به این اسناد اهتمام بورزیم.

وی ادامه داد: بند «ت» ماده ۴۸ قانون برنامه ششم صراحت دارد که توان تولیدی برق کشور، طی سال‌های برنامه ششم یعنی از سال‌۹۶ تا سال‌۱۴۰۰، باید ۲۵‌هزار مگاوات افزایش می‌یافت؛ به‌عبارت دیگر یعنی به‌طور متوسط هر سال پنج‌هزار مگاوات به ظرفیت صنعت برق کشور اضافه می‌شد؛ اما متاسفانه از برنامه به دور بوده‎ایم. متاسفانه اقتصاد صنعت برق معیوب است و از دید من، ابرچالش صنعت برق همین اقتصاد معیوب و ناتراز است که به‌تدریج بر بخش‌های فنی هم سایه افکنده است. اگر امروز با کسری تولید مواجه هستیم، چون سرمایه گذاری‌های لازم را در سنوات گذشته انجام ندادیم تا افزایش توان تولید اتفاق افتد.

نایب‌رئیس هیات‌مدیره سندیکای برق تصریح کرد: اختلاف بین قیمت تمام شده و تکلیفی برق یکی از مشکلات اقتصاد برق است و دولت طبق قانون باید مابه‌التفاوت این مبلغ را پرداخت می‌کرد که متاسفانه این انتظار برآورده نشده است. امروز ما باید از رویکرد‌های سنتی در اداره برق عبور کنیم و در اصلاح اقتصاد برق روش‌های تامین مالی، سرمایه‌گذاری و اصلاح تجارت برق را مد نظر قرار دهیم. در بازار سرمایه فرصت‌هایی وجود دارد که می‌تواند تامین مالی در صنعت برق را تسهیل کند. بند ت ماده ۱۰ قانون برنامه ششم به انتشار انواع اوراق مالی و اسلامی اشاره کرده و در بودجه ۱۴۰۱ هم به این موضوع پرداخته شده است که اجرای این قوانین نیازمند اراده قوی مدیران دولتی است تا از این فرصت‌ها برای تامین مالی استفاده کنند و افزایش توان تولید برق را محقق سازند.

جولا خاطرنشان کرد: متاسفانه بخش خصوصی واقعی به علت اقتصاد معیوب صنعت برق، هیچ علاقمندی به سرمایه‌گذاری و احداث نیروگاه‌های جدید ندارد، اما با این حال اعتقاد من این است که در بازار‌های مالی و بازار سرمایه فرصت‌هایی وجود دارد که باید از آن‌ها استفاده کنیم تا در کنار سیاست‌های مدیریت مصرف، افزایش توان را هم داشته باشیم. مدیریت مصرف در کشور به خاطر تصنعی بودن قیمت برق خیلی تاثیرگذار نیست، یعنی خود کنترلی که باید بین مشترکان برق اتفاق بیفتد انجام نمی‌شود و ما ناچار به استفاده از سیاست‌های ترکیبی هستیم تا زمینه لازم برای توازن بخشی بین تولید و مصرف را همزمان داشته باشیم.

واقعی شدن قیمت برق، ضروری است 

وی در پاسخ به ضرورت واقعی کردن قیمت برق و تاثیر آن در جامعه اظهار داشت: واقعی کردن نرخ برق، یک حلقه از فرآیند پویای اصلاح نظام اقتصادی صنعت برق در کشور است. به گفته او در برنامه‌ای که وزیر سال گذشته به مجلس ارائه داد تا رأی اعتماد بگیرد، گفت که به طور متوسط ۴۵‌درصد از هزینه‌های تمام‌شده برق توسط مشترکان پرداخت می‌شود. واقعی کردن نرخ برق باید اتفاق بیفتد، درست است که درآمد‌های جامعه اجرای چنین تصمیمی را سخت می‌کند؛ اما باید در جای خود درباره این مساله بحث کنیم تا کاهش تلفات هم رخ ندهد.

نایب رئیس هیات مدیره سندیکا افزود: مدل‌های مختلف سرمایه‌گذاری که بر‌ای صنعت برق تعریف می‌شود، حتما باید بازبینی شود؛ به همین دلیل می‌گوییم فرآیند پویا. در عین حال تنها یک بخش از این فرآیند واقعی کردن قیمت برق است که باید همه عوامل در آن بررسی شود. متاسفانه رویکرد‌های اقتصادی که در گذشته و در صنعت برق اعمال شده، پاسخگو نبوده است. اگر این سیاست‌ها پاسخگوی صنعت برق کشور می‌بود، با خاموشی‌هایی که امسال عمدتا به بخش صنعتی تحمیل شده، مواجه نمی‌شدیم. وقتی به صنعت خاموشی می‌دهیم، برخی هزینه‌ها آشکار هستند و برخی هزینه‌های پنهان هم به کشور تحمیل می‌شوند. هزینه‌های آشکار عدم‌تولید و ارزآوری در کشور و هزینه پنهان، بحث اشتغال و بیکار شدن افراد است.

جولا با تاکید بر اینکه از افزایش قیمت برق باید با شفافیت بیشتری سخن بگوییم، گفت: واقعی شدن قیمت برق ضروری است. براساس آماری رسمی که وجود دارد، فاصله میان قیمت برقی که توسط مشترکان پرداخت می‌شود و قیمت برق واقعا زیاد است. این فاصله ما را از اهداف عالی در صنعت برق دور می‌کند.

وی همچنین به بحث تلفات در شبکه برق راه‌حل‌های رفع آن پرداخت و گفت: در قانون می‌گوییم که راندمان نیروگاه‌های ما در قالب سیکل ترکیبی و ساده به چه شکل تعریف می‌شود. حتی در اسناد بالادستی اشاره شده که راندمان باید به بیش از ۵۵ درصد برسد که ما در این حوزه هم فاصله‌هایی داریم. تلفات ما بیشتر در شبکه انتقال است. براساس آمار‌هایی که مسئولان توانیر اعلام کرده‌اند، اتلاف برق در شبکه حدود ۱۱‌درصد است که در قیاس با همین عدد در میانگین جهانی، عدد بالایی است.

نایب رئیس هیات مدیره سندیکا با اشاره به اینکه ماده ۴۹ قانون برنامه ششم توسعه به ایجاد هاب منطقه‌ای صراحت دارد، گفت: یکی از خواسته‌های بخش خصوصی برداشته شدن انحصار تجارت و صادرات برق است. یکی از مطالبات نیروگاه‌های بخش خصوصی شکسته شدن انحصار صادرات برق است.

آیا نهاد مستقل تنظیم‌گر بخش برق واقعا خواهد بود؟

جولا در ادامه به طرح تأسیس نهاد مستقل تنظیم‌گر بخش برق و ترکیب آن اشاره کرد و گفت: این نهاد دارای ۹ عضو است که ۵ نفر آن مستقیما وابسته به دولت هستند، آیا این ترکیب منافاتی با اسم این نهاد که کلمه مستقل در آن قرار دارد منافاتی ندارد؟ از خروجی تصمیمات این نهاد با ترکیب وابسته، اما عنوان مستقل چه انتظاری باید داشت؟

وی همچنین با استناد به ماده ۳ قانون بهبود مستمر محیط کسب و کار و ضرورت نظرخواهی از بخش خصوصی اشاره کرد و گفت: طبق این ماده دستگاه‌های اجرایی مکلفند هنگام تدوین یا اصلاح مقررات، بخشنامه‌ها و رویه‌های اجرایی، نظر تشکل‌های اقتصادی ذی ربط را استعلام کنند و مورد توجه قرار دهند.

نایب رئیس هیات مدیره سندیکا در بخش پایانی صحبت‌های خود بر ضرورت پرداخت مطالبات سنواتی شرکت‌های سندیکا تاکید و تصریح کرد: مطالبات سنواتی ادامه فعالیت برای برخی از شرکت‌های عضو سندیکا را سخت کرده است، سندیکا در همه پیگیری‌های خود علاوه بر طرح اهمیت مسئله مطالبات و تلاش برای پرداخت آن، راهکار‌ها و پیشنهادات خود را نیز ارائه داده است. پیشنهاد مشخص ما در این حوزه استفاده از بند ب تبصره ۵ قانون بودجه ۱۴۰۱ است که به دولت مجوز داده انتشار انواع اوراق مالی اسلامی به ارزش ۸۶ هزار میلیارد تومان را برای تادیه طلب پیمانکاران به کار بگیرد. طبق گزارش شخص آقای وزیر، وزارت نیرو ۸۵ هزار میلیارد تومان از دولت طلب دارد که می‎تواند ۲۰ درصد این رقم را در قالب اوراق منتشر کند تا مشکلات اعضای سندیکا حل شود.

فاجعه خروج نخبگان از صنعت برق

مهدی مسائلی، دبیر سندیکای صنعت برق ایران در این جلسه، خروج نخبگان از صنعت برق را تایید و عنوان کرد: واقعیت این است که این فاجعه، یعنی خروج نخبگان در تمام کشور رخ داده است. وقتی آهنربای سرمایه در کشور وجود ندارد و سرمایه‌گذاری کاهش یافته است، سرمایه انسانی که یکی از سرمایه‌های اصلی ماست هم از کشور خارج می‌شود. ما این مساله را در دو بعد می‌بینیم که یکی از آن‌ها فرار مغز‌ها و دیگری بحثی است که به شاخص فلاکت اضافه می‌کند. این بحث درباره افرادی است که تخصص دارند، اما دیگر مایل به فعالیت در حوزه برق نیستند؛ این مساله به‌خصوص، صنعت احداث و انرژی را تحت تاثیر قرار داده است. درصد زیادی از نخبگان به درآمد‌های خود فکر می‌کنند. این مساله که نخبگان این صنعت نمی‌توانند درآمد‌های متناسب با قابلیت‌های خود را دریافت کنند، کاملا محسوس است.

شیوع فوبیای تصمیم ‎گیری در مدیران دولتی

وی ادامه داد: در بخش دولتی هم مدیران دولتی از دولت نهم به این طرف بسیار مورد پرسخ و پاسخ از سمت نهاد‌های نظارتی قرار گرفتند و بسیاری از آن‌ها دچار فوبیای تصمیم‌گیری شدند و شجاعت لازم برای تصمیم‌گیری در برهه‌های حساس و تاثیرگذار را ندارند و در بزنگاه‌ها دچار مشکل می‌شوند، بنابراین مدیران دولتی اگر تصمیمات اساسی بگیرند، دچار مشکلاتی می‌شوند و اگر هم تصمیم نگیرند، سیستمی که کارآمد نیست مشکلات را حل نمی‌کند و بخش‌خصوصی هم دچار رکود می‌شود. ما ناچاریم برای حل بسیاری از مشکلات سراغ نهاد‌های بالا برویم چرا که مدیران ۵۵ شرکت توزیع و برق منطقه‌ای امکان تصمیم‌گیری ندارند. بخش‌خصوصی بار‌ها به مدیران ارشد وزارت نیرو گفته که باید حمایت از مدیران خود را در دستور کار قرار بدهند تا مدیران هم ترسی از اعمال تصمیم‌های اساسی نداشته باشند. وقتی مدیر ارشد بتواند تصمیم بگیرد، ارتباط بین دستگاه اجرایی و شرکت‌های مادرتخصصی و وزارت نیرو روال عادی خود را می‌گیرد، اما اکنون ما با وضعیت بدون‌اطمینان قبلی مجبوریم معضلات خود را از نهاد‌های بالاتر حل کنیم؛ زیرا مدیران برق منطقه‌ای و مدیران شرکت توزیع برق، امکان تصمیم‌گیری در این موارد را ندارند.

دبیر سندیکا گفت: یکی از نکات مهم در بحث تلفات، بهینه‌سازی شبکه‌ها و تبدیل سیم به کابل است. کاهش تلفات در سالی که آغاز شد، بیشتر به برق‌دزدی‌ها و انشعابات غیرمجاز پرداخته شد تا مسائل فنی شبکه، اما اکنون این موارد تا حدود زیادی کنترل شده است و شبکه نیاز به یک بازمهندسی دارد. مقدمات این موضوع تغییر مصرف‌کننده‌ها و تغییر مکانیزم شبکه از سیم به کابل است. این عمل دو هدف دارد که یکی از آن‌ها کاهش سرقت‌ها و دومی افزایش سطح مقطع شبکه است که باعث کاهش تلفات می‌شود، اما ورود به این حوزه، هیچ جذابیتی برای بخش‌خصوصی ندارد. بخش‌خصوصی برای ورود به این حوزه، هیچ توجیه منطقی ندارد. چرا باید خود را وارد این جرگه کنند؟ اگر بگوییم کابل را جایگزین سیم می‌کنیم، مکانیزم و دوره زمانی‌که برای این جایگزینی پیش‌بینی شده چقدر است؟

وی به قانون مانع‌زدایی صنعت برق اشاره کرد و گفت: عنوان این قانون می‌گوید که برای صنعت برق برخی موانع وجود دارد. یکی از بزرگ‌ترین گام‌ها برای رفع این موانع، سرمایه‌گذاری است. برای سرمایه‌گذاری هم آهنربای سرمایه‌گذاری نیاز است. اگر اکنون وزارت نیرو در بحث هزینه‌ها دچار مشکلاتی است، بخش‌خصوصی آماده است که به این حوزه وارد شود و به صنعت برق کشور کمک کند، اما موانع قانونی باید رفع شود. اگر این روش‌های جدید جایگزین نشوند، مجبوریم به سمت اصلاح تعرفه‌ها برویم که امری صحیح است، اما راهکار‌های دیگری نیز هست. به گفته مسائلی، توان اصلاح شبکه و نوسازی شبکه وجود ندارد و به‌جز همه این‌ها اعتباری که نزد بخش‌خصوصی وجود داشته از بین رفته و مجبوریم دست به اصلاح تعرفه‌ها بزنیم.

دولت باید پاسخگوی بخش خصوصی باشد

مسائلی در ادامه با تاکید بر ضرورت پاسخگو بودن دولت تصریح کرد: شکسته شدن انحصار دولتی منوط به پاسخگویی آنهاست. بخش خصوصی صنعت برق با سرمایه خود برای حاکمیت کار کرده است، اما امروز کسی پاسخگوی اون نیست. امیدواریم دولت سیزدهم در سه سال پیش رو رویکرد پاسخگویی را در پیش بگیرد. این مسئله نیز باید روشن شود که آیا دولت می‌خواهد به بخش خصوصی جواب دهد یا بخش خصوصی جدیدی ایجاد کرده و موازی کاری کند؟

دبیر سندیکا در پایان از وزارت نیرو و توانیر خواست از ظرفیت‌های مشورتی بخش خصوصی بیشتر استفاده کند، بخش خصوصی با این همه ظرفیت و پتانسیل به عنوان آچار فرانسه دولت است و اگر از این ظرفیت استفاده نشود و مورد حمایت قرار نگیرد، دچار اضمحلال می‌شود.

قبضه شدن بازار ماژول‌های IOT توسط سه شرکت Quectel، ‏Fibocom و Sunsea

طبق آمار به‌دست‌آمده، فروش ماژول‌های تحت شبکه سلولی IoT، در سراسر جهان افزایش داشته است. به‌طوری‌که میزان فروش این ماژول‌ها در سه ماه اول سال ۲۰۲۲ نسبت به سال قبل حدود ۳۵% رشد کرده است. طبق این آمار، بازار کشور هند با رشد ۵۹ درصد نسبت به سال پیش، بالاترین میزان رشد را شاهد بوده است. پس از هند نیز به ترتیب، بازارهای بخش مرکز شرقی قاره آفریقا، ژاپن، آمریکای شمالی، چین، اروپای شرقی و کره، رشد دو رقمی داشته‌اند. بااین‌وجود، در بازار  بزرگ‌تر ماژول‌های IoT، یعنی چین، میزان تقاضا در سه ماه اخیر در مقایسه به سه ماه گذشته، حدود ۱۱% کاهش داشته است. دلیل این کاهش نیز موج جدید شیوع بیماری کرونا و قرنطینه‌های مربوط به آن بوده است.

آقای Soumen Mandal، محقق و تحلیلگر ارشد در Counterpoint، وضعیت بازار را بررسی کرده است که نتایج این تحقیق در ادامه آورده شده است: اگرچه بازار ماژول‌های تحت شبکه سلولی IoT همچنان پررقابت است، اما به‌طور روزافزونی در حال متمرکز شدن است. به‌گونه‌ای که به‌عنوان‌مثال طبق آمار ثبت‌شده، برای اولین بار شرکت‌های Quectel، ‌Fibocom و Sunsea بیش از نیمی از بازار جهانی ماژول‌های تحت شبکه سلولی IoT را در دست گرفته‌اند و به نوعی قبضه شدن بازار ماژول‌های IOT توسط این سه شرکت اتفاق افتاده است. این مورد نشان‌دهنده افزایش نفوذ، تخصص و مقیاس تولید این شرکت‌های چینی در بازار رو به رشد جهانی است.

در ادامه وضعیت هر کدام از این غول‌های تولید کننده بررسی شده است:

شرکت Quectel در سه ماه اول سال ۲۰۲۲ به فروش خیره‌کننده‌ای دست پیداکرده است. به‌طوری‌که ۳۸% نیاز بازار کل جهان را به‌تنهایی تأمین نموده و طبق همین آمار، میزان فروش این شرکت نسبت به سال قبل‌اش حدود ۷۷% افزایش داشته است. برای اینکه بیشتر به چشمگیر بودن این آمار پی ببریم باید توجه داشته باشیم که طبق این ارقام ثبت‌شده، فروش شرکت Quectel از مجموع فروش ۱۰ شرکت تولیدکننده بعدی، بیشتر بوده است. رشد Quectel و افزایش سلطه جغرافیایی آن در بازار جهانی همچنان ادامه دارد. به‌طوری‌که با رشد اخیر خود از ۱۰ بازار کلیدی جهان، ۷ بازار را قبضه کرده است. در حال حاضر این شرکت درزمینه ماژول‌های ۴G و NB-IoT حرف‌های زیادی برای گفتن دارد و حتی در حال گسترش طراحی‌های ۵G خودش است. Quectel قصد دارد که زمان فراگیر شدن تکنولوژی ۵G، در این بازار نیز پرقدرت ظاهر شود.

فروش شرکت Fibocom نسبت به سال گذشته، حدود ۲۴% رشد داشته است که دلیل آن را می‌توان به جهش تقاضای ماژول‌های ۴G Cat 1 bis دانست که اخیراً رشد قابل توجه ای داشته است و بازار آن نیز در سلطه Fibocom قرار دارد. بازار هدف تکنولوژی ۴G Cat 1 bis، علاوه بر مواردی مثل  POS و telematics، کاربردهایی است که بر اساس تکنولوژی‌های ۲G یا ۳G طراحی و پیاده‌سازی شده‌اند. همچنین قابل‌ذکر است که شرکت Fibocom اخیراً به‌شدت روی ماژول‌های هوشمند ۵G AIoT تمرکز کرده است و قصد دارد که در بازارهای مربوط به آن پیشتاز باشد.

شرکت Sunsea AIoT که خود شامل برندهای SIMcom و Logsung می‌شود، توانسته است که جای پای خود را در میان سه تولیدکننده برتر محکم کند. تمرکز اصلی این شرکت روی ماژول‌های ۴G Cat-1 و NB-IoT است. شرکت Sunsea برخلاف رقبای خود، همچنان بازار کلیدی مورد هدفش فراتر از مرزهای چین گسترش نداده است که البته برای ماندن در رقابت، چاره‌ای به‌جز تغییر این روند نخواهد داشت.

Telit در این میان، تنها شرکت غیر چینی است که در میان ۵ تولیدکننده بزرگ دیده می‌شود. این شرکت سهمی در حدود ۴.۶% از بازار جهانی را در اختیار خود گرفته است. اکثریت تقاضا برای ماژول‌های این شرکت، در مناطق آمریکای شمالی و آمریکای لاتین است. اخیراً سهم تولید ماژول‌های مختلف این شرکت، به دلیل درخواست بالا برای ماژول‌های قدیمی‌تر، یعنی ۲G, و ۳G، تغییر کرده است و محدودیت‌های اخیر درزمینه‌های چیپ نیز مزید بر علت شده است تا حجم تولید ماژول‌های ۴G این شرکت کاهش یابد. بااین‌وجود

File:Telit ws RGB white.jpg - Wikimedia Commons

 شرکت Telit، در بازار آمریکای لاتین پیشتاز است و در آمریکای شمالی در میان سه تأمین‌کننده اصلی، قرار دارد.

سه ماه اول سال ۲۰۲۲ برای شرکت‌های China Mobile، ‌Sierra Wireless و u-blox نیز، ازنظر رشد در بازار، موفقیت‌آمیز بوده است. همچنین شرکت Foxconn به دلیل افزایش تقاضا برای CPE ها و دیگر محصولات تولیدی این شرکت، توانسته است سهم خود از بازار را افزایش دهد و حتی انتظار می‌رود که با افزایش تمرکز بر روی تکنولوژی ۵G، در طولانی‌مدت شاهد رشد بیشتر Foxconn باشیم.

آمار مرکز تحقیقاتی Counterpoint از توزیع شرکت‌های فعال در زمینه ماژول‌های تحت شبکه سلولی IoT، در سه ماه اول سال ۲۰۲۲.

یک تحلیلگر دیگر زمینه تکنولوژی IoT، یعنی آقای Ethan Qi، تحولات تکنولوژی ماژول‌های تحت شبکه سلولی IoT را بررسی کرده، در ادامه تحلیل‌های او را مرور می‌کنیم؛

تقاضا، بهره‌وری و نحوه رشد فناوری‌های مختلف مرتبط با cellular IoT (یا همان IoT تحت شبکه سلولی)، از LPWA ‌(یعنی NB-IoT و LTE-M) گرفته تا ۴G ‌(Cat1 و Cat 1 bis) و حتی ۴G Cat +3، ‌۵G و (در آینده) ۵G Redcap دست‌خوش تغییر و تحولات زیادی است. این تحولات، علاوه بر عواملی مثل طیف وسیع کاربردها و نیازمندی‌ها، به مواردی مثل شرایط منطقه‌ای و سازوکار اپراتورها نیز وابسته‌اند. به‌عنوان‌مثال، NB-IoT، درزمینه کاربردهای low power IoT، یک تکنولوژی کلیدی و رو به رشد محسوب می‌شود و به‌طور گسترده در چین و نواحی دیگر جهان مورداستفاده قرار می‌گیرد. این در حالی است که در کشورهایی مثل ژاپن، استرالیا، آمریکای شمالی و بخش‌های از اروپا، تکنولوژی LTE-M ترجیح داده می‌شود. همچنین برای بسیاری از اپراتورها و در مناطق زیادی، تکنولوژی‌های ۴G Cat1 و ۴G Cat1 bis در کاربردهای IoT جدید و حتی قدیمی، محبوب هستند. بنابراین، باوجوداینکه هرکدام از این تکنولوژی‌ها ضعف‌ها و یا مزایای خودش را دارد، اپراتورها ناچار هستند که برای سرمایه‌گذاری در این زمینه، بسته به عوامل مختلف، یک مورد را انتخاب و به بقیه ترجیح دهند.

در مورد تکنولوژی ۵G نیز می‌توان گفت که فراگیر شدن و معرفی هر چه بیشتر محصولات مرتبط با آن، بسیاری از زمینه‌های کاربرد پیشرفته IoT، ازجمله صنعت اتومبیل، Router CPE و PC ها، از فناوری‌های پیشرفته ۴G به ۵G کوچ خواهند کرد. علاوه بر این، عرضه تکنولوژی ۵G Redcap، موجب جایگزین شدن برخی از تکنولوژی‌های قدیمی‌تر مثل ۳G/4G، در بعضی کاربردهای IoT، خواهد شد.

بنابراین با توجه به گسترده بودن انتخاب‌ها درزمینه cellular IoT، این امکان وجود دارد که با توجه به مواردی مثل نوع کاربردهای مدنظر، داده موردنیاز، محدودیت‌های بودجه و سازوکار اپراتورها در یک بازار خاص، تکنولوژی مناسب را انتخاب کرد. همچنین تنوع تکنولوژی و وضعیت هرکدام، بر میانگین قیمت فروش (ASP) کلی ماژول‌های Cellular IoT تأثیرگذار خواهد بود. به‌عنوان نمونه، در زمان موردبحث، یعنی ۳ ماه اول سال ۲۰۲۲، این میانگین حدود ۳% نسبت به سال گذشته کاهش‌یافته است. دلیل این کاهش قیمت افزایش انواع ماژول‌های کم‌قیمت ۴G Cat1 و ۴G Cat bis بوده است. نکته دیگر این است محدودیت‌های پیش‌آمده در صنعت چیپ و نیمه‌هادی، بر عرضه ماژول‌های  ۴G Cat +4 گذار بوده است. البته پیش‌بینی می‌شود که محدودیت‌های عرضه ماژول‌های ۴G در ادامه سال کاهش یابد. بااین‌حال کاهش میانگین قیمت فروش ماژول‌های ۵G موجب می‌شود که شرکت‌های تولیدکننده دستگاه که متقاضی این ماژول‌ها هستند، بین ماژول‌های ۴G و یا ۵G قدرت انتخاب بهتری داشته باشند.

نمودار مربوط به آمار ماژول‌های Cellular IoT توزیع شده در سه ماه اول ۲۰۲۲، براساس کاربرد.

در آخر معاون مرکز تحقیقات Counterpoint، یعنی آقای Neil Shah، محبوب‌ترین کاربردهای IOT را بررسی کرده که در ادامه به تحلیل و صحبت‌های وی پرداخته می‌شود.

ماژول‌های Cellular IoT علاوه بر اینکه درزمینه‌های بسیار زیادی کاربرد دارند، موجب شده‌اند که تعداد دستگاه‌های متصل به اینترنت به‌صورت روزافزون، افزایش یابد. پرکاربردترین زمینه‌های مصرف این ماژول‌ها در سه ماه اول ۲۰۲۲، ثبت‌کننده‌های هوشمند (Smart meters)، دستگاه‌های POS و همچنین موارد صنعتی هستند. این سه کاربرد گفته‌شده درمجموع حدود ۴۰% کل مصرف جهانی ماژول‌های Cellular IoT را به خود اختصاص داده‌اند.

پروژه‌های مربوط به ثبت‌کننده‌های هوشمند، بعد از دوره کرونا دوباره از گرفته‌شده است و در بسیاری از فروشگاه‌ها استفاده می‌شود. پروژه‌های موردبحث، در حال حاضر شاهد رشد بسیار زیادی هستند که یک دلیل مهم آن نیز دو برابر شدن توزیع ماژول‌ها نسبت به سال گذشته است. در همین حین، کاهش محدودیت‌های چیپ و نیمه‌هادی و افزایش تقاضا برای FWA CPE ها (برای پست‌ها و مشاغل دورکاری)، موجب افزایش روزافزون تقاضا در بخش router/CPE شده است. همچنین به دلیل افزایش استفاده روترهای سطح enterprise در فروشگاه‌ها، کارخانه‌ها، ادارات و … پروژه‌های ارتقای ۴G/5G نیز رو به رشد هستند.

منبع سایت سیسوگ

نگاه آماری بر تولید کنتور هوشمند برق در جهان

مهاجرت از نخبگان به شرکت های دانش بنیان رسیده است

به گزارش خبرنگار گروه علم و آموزش ایرنا، نظام ملی نوآوری و فناوری در کشورمان که البته یک نظام جوان و دارای عمرکوتاهی است، از مسائلی همچون نبود یک نقشه راه صحیح علمی، سیکل و چرخه معیوب و انواع موازی کاری ها و تعدد مسوولیت ها و تصمیم گیری های بین دستگاهی رنج می برد. زیست بومی ناقص که گاها حتی تصمیم گیران و البته فعالان و دست اندرکاران این حوزه را دچار سردرگمی کرده و حتی به بیراهه می کشاند.

مسئله بسیار مهم و اثربخش در اقتصاد کشورمان که در میزگردی با حضور دکتر روح الله دهقانی فیروزآبادی رییس سازمان جهاد دانشگاهی در خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) مورد بررسی و واکاوی قرار گرفته است.

رییس جدید سازمان جهاد دانشگاهی که معتقد است مسیر زنجیره تولید ارزش و ثروت در جامعه شامل مسیر و سیکل تولید اندیشه، تولید دانش، تولید فناوری، تولید نوآوری، تجاری سازی و تولید و بازار  در ایران بخوبی کار نمی کند و دو حلقه آن شامل تولید اندیشه و همچنین تولید نوآوری از فناوری است معیوب و حتی غیرفعال است.

در حال حاضر معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری به صورت محوری و همچنین وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و سازمان جهاد دانشگاهی به عنوان دو نهاد فعال و مهم در این حوزه، تولید علم و تبدیل روان آن به فناوری و ثروت در جامعه را مدیریت می کنند.

مهاجرت از نخبگان به شرکت های دانش بنیان رسیده است

 

وقتی یکدفعه گفته می‌شود شرکت‌های دانش بنیان باید افزایش یابند!

رییس جهاد دانشگاهی در این میزگرد با تاکید براینکه، در کشورمان باید در ابتدا چرخه تولید ارزش و ثروت  به شکل صحیح تعریف، ایجاد و بر اساس آن حرکت کنیم، افزود: این در حالی که متاسفانه برخی بدون توجه به مسیر زنجیره تولید ارزش و ثروت در جامعه می گویند که تعداد شرکت های دانش بنیان باید افزایش یابد.

دهقانی فیروزآبادی با یادآوری سیکل و زنجیره اندیشه، دانش، فناوری، نوآوری، تجاری سازی و تولید و بازار  اذعان داشت: متاسفانه در حال حاضر در این زنجیره در کشورمان اتصال اندیشه به علم و همچنین اتصال فناوری به نوآوری فعال نیست و کار نمی کند. لذا با افزایش شرکت های دانش بنیان تنها افزایش فناوری هایی را خواهیم داشت که به نوآوری یا محصول آماده مصرف تبدیل نشده اند و به فروش نمی رسند.

وی افزود:البته در زنجیره تولید ارزش بخش علم به فناوری، بخش نوآوری به تجاری سازی و تولید و بخش تولید به بازار و فروش به شکل مناسب فعال است اما در این زنجیره بخش فناوری به نوآوری فعال نیست.

وی معتقد است: هنوز نتوانسته ایم نظامی را وسط بگذاریم که فناوری هایی را که دانش بنیان ها و آزمایشگاه ها و پژوهشگاه های کاربردی تولید می کنند، به هم بچسبانیم و به یک محصول نوآورانه دارای نقشه و آماده تولید و دارای استانداردهای کیفی(QC)  تبدیل کنیم.

مهاجرت از نخبگان به شرکت های دانش بنیان رسیده است

 

 

افزایش جوانان تحصیلکرده و غیرفعال بودن اتصال فناوری به نوآوری فاجعه است

رییس سازمان جهاد دانشگاهی در ادامه با یادآوری آنکه در دوره ای در دهه های گذشته و هنگامی که آمار بچه دبیرستانی ها بالا بود، برای جلوگیری از ایجاد مشکلات اجتماعی بعدی و مهاجرت، بنگاه های تولید علم مثل دانشگاه ها را افزایش یافت و کلی دانشگاه در کشور راه اندازی کردیم افزود:خروجی این اقدام در حال حاضر بسیاری از فارغ التحصیلانی هستند که عده ای مشغول بکار شده اند و برای عده زیادی نیز شغلی نداشته ایم که بخشی از آنها شروع به مهاجرت به خارج از کشور کردند.

دهقانی فیروزآبادی افزود: بعد از این مشکل یکسری مسوولان مربوطه نزد رهبر معظم انقلاب رفتند و برای جلوگیری از خروج نخبگان از کشور درخواست راه اندازی بنیادی تحت عنوان بنیاد نخبگان کردند.

وی اضافه کرد: به دنبال آن نیز معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری برای جلوگیری از هدررفت دانشمندان یا همان فارغ التحصیلان به عنوان محصول خروجی خط نخست تولید زنجیره تولید ارزش و ثروت، یک زیرساخت برای اتصال فارغ التحصیلان دانشگاهی در قالب شرکت های دانش بنیان و فناور به یکدیگر به منظور تولید فناوری راه اندازی کرد.

عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی شریف درادامه تاکید کرد: البته با وجود رشد مناسب شرکت های دانش بنیان و فناور و فعالیت نخبگان در کشورمان اتصال فناوری به نوآوی در ایران لنگ می زند و در صورتی که پازل زنجیره تولید ارزش به شکل کاملی مورد توجه قرار نگیرد، با اشکال دیگر مهاجرت و البته فاجعه مواجه خواهیم شد.

 

از مهاجرت نخبگان به مهاجرت شرکت‌های دانش‌بنیان رسیده‌ایم

ریس جهاد دانشگاهی با بیان اینکه در حال حاضر کشورمان پر شده از شرکت های دانش بنیان اسمی و غیراسمی افزود: البته زیاد به کلمه اسمی اعتقاد ندارم، چراکه تعداد زیادی شرکت دانش بنیان در حال تولید فناوری هستند و شاید عنوان دانش بنیانی هم نداشته باشند.

دهقانی فیروزآبادی با یادآوری زنجیره تولید ارزش و ثروت در جامعه شامل اندیشه، دانش، فناوری، نوآوری، تجاری سازی و تولید و بازار تاکید کرد: حالا اینجا اگر به زنجیره مابین تبدیل فناوری به نوآوری طراحی و فکری نداشته باشیم با مشکل مواجه می شویم چراکه در این مرحله دانشمندانی (فارغ التحصیلان دانشگاهی) تربیت کرده ایم که در شرکت های دانش بنیان و فناور در حال تولید فناوری هستند اما در همین جا درجا می زنند.

وی افزود: چراکه فناوری های تولیدی آنها باید برای استفاده، تبدیل به نوآوری شود و به دلیل همین مشکل، اتفاقی مانند آنچه که درحال رخ دادن است، خواهد افتاد؛ به طوری که حالا نه مهاجرت نخبگان بلکه با معضل مهاجرت شرکت های دانش بنیان روبرو شده ایم.

مهاجرت از نخبگان به شرکت های دانش بنیان رسیده است

فیروزآبادی تصریح کرد: درحال حاضر کشوری مانند امارات ۱۰۰ هزار ویزای طلایی به فناوران می دهد و ترکیه و کشورهای دورتر جوانان ما را جذب می کنند. سال های پیش هنگامی که یک جوان نخبه تحصیلات خود را به پایان می رساند، به یکی از کشورهای پیشرفته مهاجرت می کرد و ممکن بود در این بین چند دوست خود را نیز برای مهاجرت تشویق کند اما هم اکنون یک شرکت دانش بنیان به ترکیه یا امارات مهاجرت می کند و این مساله بسیار جای تامل دارد چراکه ممکن است شرکت های دانش بنیان دیگر را تشویق به مهاجرت کند.

رییس جهاد سازمان جهاد دانشگاهی ادامه داد: علت بروز این مساله نیز مشخص است چراکه دانش بنیان های ما فناوری هایی تولید می کنند که در کشورمان مشتری ندارد.

معاون سابق تحقیقات، فناوری و نوآوری دانشگاه آزاد اسلامی گفت: درحال حاضر اگر حواسمان به این خانه خالی که همان اتصال فناوری به نوآوری است، نباشد و پیش از این که این خانه خالی را پر کنیم، فشار بیاوریم برای افزایش و توسعه شرکت های دانش بنیان در واقع آب در آسیاب دشمن ریخته ایم.

 

نیازمند یک نظام منسجم برای تولید نوآوری از فناوری هستیم

این عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی شریف گفت: آمریکایی ها حدود چهاردهه پیش مکانی به نام پارک های علم و فناوری راه اندازی کرده اند، دلیل این کار نیز این بود که آمریکا درگیر جنگ سرد با شوروی بود و تمام آزمایشگاه ها و پژوهشگاه ها و مراکز صنعتی و دکترین علم در اختیار بخش دفاعی این کشور بود و وضع اقتصاد عمومی این کشور ۳۵ سال پیش درخشان نبود. در واقع سایه جنگ سرد همه جا گسترده شده و تمام علم در اختیار دفاع بود.

دهقانی فیروزآبادی افزود: هنگامی که ۳۰ سال پیش شوروی فروپاشید و سایه جنگ سرد برداشته شد، صداهای اقتصادی در جامعه آمریکا بلند شد و بهانه ای هم مثل شوروی و بمب اتم وجود نداشت لذا دکترین آمریکا تغییر کرد و از علم برای دفاع، به علم برای اقتصاد تغییر رویکرد داد. لذا آمریکایی ها با دو شاخصه اقتصاد خصوصی و نظام سرمایه داری و همچنین نداشتن قیود ایدئولوژیک مراکزی تحت عنوان تکنولوژی سنترها مانند «سیلیکون ولی» (Silicon Valley) در کنار دانشگاه ها راه اندازی کردند و دلیل اینکه اسم آنجا را پارک گذاشتند در واقع این مراکز محلی برای آشنایی و گپ و گفت و دورهمی های فناوران و نخبگان دانشگاهی با یکدیگر برای ملاقات فناوران برای تولید نوآوری از فناوری بود. لذا موسسات و صندوق های سرمایه گذاری و سرمایه داران بزرگ را نیز در این تکنولوژی پارک دعوت شدند.

معاون سابق تحقیقات، فناوری و نوآوری دانشگاه آزاد اسلامی افزود: این درحالی است که ما آمده ایم فرمول پارک های فناوری مربوط به آمریکایی ها را که برای اقتصاد خصوصی غیرایدئولوژیک آنها طراحی شده است، اینجا و در ایران کپی کرده ایم. سوال اینجاست که انصافا چقدر پارک های علم و فناوری موفق بوده اند؟

 

 

 

مهاجرت از نخبگان به شرکت های دانش بنیان رسیده است

وی در ادامه با یادآوری آنکه، زنجیره تولید ارزش و ثروت در جامعه شامل اندیشه، دانش، فناوری، نوآوری، تجاری سازی و تولید و بازار است، تاکید کرد: در این مسیر هر کسی باید سرجای خود باشد اگر همه سرجای خود باشند و کار به شکل صحیحی انجام شود، به این مجموعه نظام ملی نوآوری یا نظام خلق ارزش گفته می شود.

رییس جهاد دانشگاهی با ذکر مثالی ادامه داد: این زنجیره مانند اجزای یک کامپیوتر است که هر کدام باید سرجای خود قرار گرفته و برای بهره برداری توسط کاربر به صورت صحیح به یکدیگر متصل شوند.

وی با تاکید بر اینکه، کشورمان نیازمند شکل گیری یک نظام تولید ارزش و ثروت و قرار گرفتن هر یک سرجای خود است، اذعان کرد: درحال حاضر ما در کشورمان همه اجزای یک زنجیره تولید ارزش شامل اندیشکده، کرسی آزاد اندیشی، دانشگاه ها و مراکز علمی، مراکز فناوری، پژوهشکده های فناوری و شرکت های دانش بنیان، مراکز نوآوری و تولیدکنندگان و بازار وجود دارند اما اینها به شکل منظم پشت سر یکدیگر قرار نگرفته اند.

 

دانش‌بنیان‌ها و پژوهشکده‌های کاربردی مشتری مقالات دانشگاه‌ها

رییس جهاد دانشگاهی در ادامه با بیان اینکه، دانشگاه ها در دنیا مشتری خروجی های اندیشکده ها شامل تئوری یا فرضیات هستند، افزود: دانشگاه ها این تئوری ها و فرضیات را تبدیل به مقالات علمی می کنند. مشتری مقالات علمی که اعلام می شوند و دانلود هر مقاله امروز ۳۰ تا ۴۰ دلار است نیز مراکز علمی و تحقیقاتی و دانش بنیان ها هستند. پس مشتری علم دانشگاه ها برای تولید فناوری پژوهشکده های کاربردی و مراکز فناوری و دانش بنیان ها بوده اند.

دهقانی فیروزآبادی با بیان اینکه، مراکز نوآوری خریدار فناوری هستند، افزود: به عنوان مثال کار مراکزی همچون مرکز نوآوری اپل، مرکز نوآوری سامسونگ و مرکز نوآوری تسلا خرید فناوری است. این مراکز به عنوان مراکز نوآوری خصوصی یا مراکز نوآوری صنعتی در واقع مشتری دانش بنیان ها و پژوهشگاه های کاربردی هستند و هیچ شرکت دانش بنیانی در دنیا فناوری خود را نمی برد در بازار بفروشد؛ بنابراین تولیدکننده نیز مثل خودروساز می رود به مراکز نوآوری مثل شرکت هایما و نوآوری مربوط به خودرو را پس از بررسی لازم خریداری کرده و در ادامه در کارخانه خود اقدام به تولید خودرو می کند.

مهاجرت از نخبگان به شرکت های دانش بنیان رسیده است

 

جهاد دانشگاهی چه اقدام اساسی می تواند در اصلاح ساختار نظام نوآوری ایران انجام دهد؟

رییس جهاد دانشگاهی در ادامه با اشاره به اجزا یک زنجیره تولید ارزش و ثروت در جامعه که شامل اندیشکده، کرسی آزاد اندیشی، دانشگاه ها و مراکز علمی، مراکز فناوری، پژوهشکده های فناوری و شرکت های دانش بنیان، مراکز نوآوری و تولیدکنندگان و بازار هستند تاکید کرد: در ایران در بحث بنگاه های تولیدی علم ما بسیار خوب کار کرده ایم به طوریکه دانشگاه های کشورمان بسیار توسعه یافته اند و همچنین در بنگاه های تولید فناوری نیز بسیار خوب عمل کرده ایم به طوریکه در حال حاضربسیار از شرکت های دانش بنیان و آزمایشگاه های کاربردی در کشور در حال توسعه فناوری هستند.

فیروزآبادی افزود: البته در همه دنیا تجارت در حوزه فناوران و دانش بنیان ها به شکل B۲B تعریف شده است یعنی باید یک زنجیره بعدی باشد که فناوری را خریداری و تبدیل به نوآوری کند.

وی با اشاره به اینکه، نوآوری در ایران نیز خریدار و مشتری دارد، با ذکر مثالی ادامه داد: اگر در حال حاضر خط تولید استاندارد شده ای را به ایران خودرو ارائه شود به طور حتم آنها بعنوان تولید کننده سریع استقبال خواهند کرد و مشکلی ندارند.

مهاجرت از نخبگان به شرکت های دانش بنیان رسیده است

عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی شریف در پاسخ به این سوال که بعضا گفته می شود که طرح های مناسبی به شرکت های خودرو ساز برای تولید محصولات جدید ارائه شده اما استقبال نکرده اند، به سابقه ۴ سال خدمت خود در یکی از شرکت های خودروسازی اشاره کرد و افزود:اینکه یک جوانی عکس یک خودرو را در اینستاگرام طراحی و ادعا می کند خودرویی طراحی کرده است و شرکت خودروساز ایرانی از آن استقبال نکرده پذیرفتنی نیست.

فیروزآبادی با تاکید براینکه، طراحی عکس خودرو به هیچ وجه به معنی نوآوری نیست گفت: در واقع نوآوری در صنعت خودرو شامل نقشه، طراحی، ساخت نمونه اولیه، راه اندازی ماشین آلات تولید و پرس، بهترین اتاق رنگ و خطوط تولید و مونتاژ و طی کردن تمامی مراحل تست های فنی و اخذ استانداردهای کیفی (QC) است.

وی اظهارکرد:لذا اگر به خودروسازان کشورمان اگر نوآوری بلوغ یافته و نه طرح ذهنی ارائه کنند، آنها نیز به راحتی استقبال خواهند کرد چراکه می توانند براحتی خودرو را در قالب نوآوری ارائه شده تولید کرده و به فروش برسانند و پتانسیل فروش نیز نیز در کشور وجود دارد.

گفت و گو از: یوسف درویشی و ناهید شفیعی

Sigfox چیست و از کجا آمده؟

نام یک شرکت فرانسوی است که از سال ۲۰۰۹ شروع به فعالیت نموده و عمده تمرکز آن هم, ساخت و ایجاد یک بستر مناسب جهت یک شبکه کم مصرف می‌باشد.

وقتی بحث مصرف کم یک شبکه مطرح می شه طبیعتا استفاده از اون در حوزه IOT  (چیز نت – اینترنت چیزها – اینترنت اشیاء) هم مطرح می‌شه و ایجاد بزرگترین شبک IOT  در جهان قسمتی از اهداف این شرکت فرانسوی هست.

این شرکت در Juan 2012  از شبکه Sigfox خود رونمایی کرد و مسیر را با سرعت به سمتی پیش برد که هم اکنون منطقه بزرگی از دنیا را تحت پوشش Sigfox  قرار داده  و اسم این شبکه و ساختار را نیز اصطلاحا Sigfox نامیده‌اند.

از اهداف بلند مدت این شرکت عبارت است از:

  • ایجاد یک شبکه به وسعت کل زمین
  • رفتن به ساز و کاری که سخت افزارها بدون نیاز به باطری کار کنند ( کاهش مصرف انرژی و استفاده از انرژیهای رایگان موجود مثل  خورشیدی – باد – امواج مغناطیسی..)
  • کاهش هزینه ماژول در حد چند دلار ( ماژولهای مبتنی بر سیم کارت و شبکه های سلولی هزینه بسیار بالاتری دارند)

 

Sigfox در محدوده فرکاسی ۸۶۰ تا ۹۲۰ مگاهرتز فعالیت می کند ، که بسته به جغرافیا و محدودیت موجود در کشور های مختلف برای باند های فرکانسی ، محدوده فعالیت آن متغییر است ، جزییات بیشتر را می توانید در جدول زیر مشاهده کنید

محدوده فرکانسی شبکه sigfox در کشور های مختلف

 

Sigfox یک شبکه Low Power Wide Area network  ایجاد نموده که به نظر آنقدر قوی و محکم این کار را استارت زده به طوری که توانسته خودشو به عنوان یک رقیب NB-IOT  مطرح کند.

همه چیز در مورد Sigfox

 

این شبکه هم اکنون در ۴۵ کشور  قابل دسترس هست, البته میزان نفوذ اون در هر کشوری متفاوت هست و جالب اینجاست که در منطقه خاورمیانه, ایران هم تجهیز شده.

میتوانید میزان نفوذ این شبکه را در وب سایت اصلی مشاهده کنید.

 

ضریب نفوذ شبکه Sigfox در جهان و ایران

 

شرکت پارس نت متعلق به پارس انلاین به عنوان مجری این شبکه و شرکت Sigfox در ایران سعی به ارائه خدمات در ایران نموده, به عبارتی اگر شما نیاز به ماژولهای این شرکت داشته باشید و یا بخواهید به این شبکه وصل بشوید لازمه با شرکت پارس نت در تماس باشید.

ماژول Sigfox

 

ماژول sigfox

مقایسه NB-IOT و Sigfox

مقایسه شبکه sigfox با NB-IOT

برای اینکه قابلیتهای ماژول سیگفاکس (Sigfox) را بیشتر توضیح بدیم بهتره اون را با نمونه های آشناتر مثل NB-IOT  مقایسه کنیم.

Sigfox برخلاف شبکه NB-IOT وابستگی به اپراتورهای همراه نداره و یه جورایی شبکه مخصوص خودش را داره.

ریت ارسال اطلاعات Sigfox بسیار پایین هست، در این ساختار میشه به ازای هر بار ارسال، ۱۲ بایت اطلاعات انتفال داد اون هم در زمان حدودی ۶ ثانیه که میشه گفت ریت ارسال اطلاعات خیلی پایینی هست. جالب اینجاست که شرکت Sigfox اجازه ارسال اطلاعات بیش از ۱۴۰ پیغام در روز و همچنین ۷ پیغام  ۱۲ بایتی در ساعت را به هر کدام از ماژولهای خودش به علت استفاده حداقلی از پهنای باند نمیده که شاید این هم یکی از معایب اون باشه.

یکی از برتریهای Sigfox این شبکه ارسال اطلاعات در مسافت های بالاتر نسبت به  NB-IOT  هست که البته قستمی اش هم برمیگرده به ریت ارسال پایین این دستگاه.( البته این مورد را نمیشه صد در صد مستدل دونست)

از میزان برتریهای اولیه این شبکه قیمت پایین و مصرف انرژی کم این ماژول هست که صد البته در مورد قیمت پایین هم NB-IOT هم ماژولهای Lora کم کم دارند به قیمت ماژولهای Sigfox میرسن ( حدود ۴ دلار) و صد البته مصرف پایین انرژی با توجه به ریت کم ارسال اطلاعات یه جورایی جبران میشه. ( به عبارتی نمیشه گفت مصرف انرژی کمی نسبت به تکنولوژی های دیگه داره که در جدول زیر کاملا مشخص هست)

میزان مصرف انرژی به ازای ارسال هر یک بایت

با توجه به صحبتهای بالا شما نمیتونید از بستر Sigfox روی اپدیت از راه دور (OTA) و یا سرعت عمل تراکنش ها زیادی حساب باز کنید. البته انحصار این شبکه و زیر ساخت اون باعث میشه معایب و محاسن خاصی را برای اون متصور بشیم که البته یکی از معایب اون میتونه انحصار اون شبکه باشه.

تا جایی که اطلاع پیدا کردیم این شرکت فرانسوی به علت تحریم ها پا پس کشیده که میشه حتی این موضوع را به فال نیک گرفت!

 

 

مقایسه Sigfox و NB IOT

 

مقایسه Sigfox و Lora

غیر از بحث باندهای فرکانسی و میزان برد و توان متفاوت, شاید یکی از تفاوت های اصلی سایز پکت های این دو ماژول باشه ماژول Sigfox میتونه در هر بار ارسال فقط ۱۲ بایت ارسال کنه ولی LORA  در این زمینه محدودیتی نداره. تو بحث امنیت هر دو راهکارهای خاصی دارند ولی Sigfox سعی نموده تایید هویت وکلید برای هر دیوایس را بصورت مجزا و اولیه داشته باشه.

 

 

مقایسه Lora و Sigfox

 

مقایسه Sigfox و Lora

امنیت Sigfox:

در مورد امنیت نیز این شرکت سعی کرده ساز و کار مناسب به همراه یک کلید منحصر به فرد برای هر ماژول در نظر بگیره تا بتونه امنیت بالاتری در سیستم خودش تضمین کنه البته در سیستمهایی که یک شرکت سعی میکنه کلیه ساختار را بچینه و ایجاد کنه همیشه امنیت میتونه بهتر اعمال بشه یا بهتر بگیم روشهای نفوذ بهتر پوشیده بشه و این شبکه هم به نظر مستثنی نیست

منبع سایت: سیسوگ